Placuszki z zielonego groszku

Zaczynamy od garnka: napełnij go do połowy wodą, solidnie posól (jak na makaron, nie jak na herbatę) i zagotuj. Do wrzątku wrzuć mrożony groszek i gotuj tylko 2–3 minuty – ma być ledwo miękki, a nie rozciapany jak papka dla niemowlaka. Odcedź i przepłucz zimną wodą, żeby zachował piękny zielony kolor.

Połowę groszku wrzuć do dużej miski i rozgnieć tłuczkiem albo widelcem – bez ambicji na purée, ma być po prostu rozgnieciony. Resztę groszku zostaw w całości.

W osobnej misce wymieszaj mąkę z proszkiem do pieczenia, zrób wgłębienie na środku, wbij jajko i roztrzep je widelcem. Dolej mleko i mieszaj, aż powstanie gładkie, kremowe ciasto – coś w klimacie naleśnikowym.

Teraz wrzucasz do ciasta: rozgnieciony groszek, cały groszek, posiekaną cebulę, starty czosnek, starty ser i pietruszkę. Dopraw solą i pieprzem, wymieszaj porządnie. Jeśli masa wygląda jak zupa – dosyp mąki. Jeśli wygląda jak beton – dolej mleka. Ma być gęsta, ale łyżką dająca się normalnie nakładać.

Rozgrzej dużą patelnię na średnim ogniu i wlej olej słonecznikowy. I serio: średni ogień, nie turbo. Na zbyt dużym placuszki spalą się z zewnątrz, a w środku zostaną smutne i surowe.

Nakładaj łyżką porcje masy na patelnię, w jednej warstwie, bez tłoku. Smaż po około 3–4 minuty z każdej strony, aż będą złote, chrupiące i szczęśliwe. U mnie zwykle wychodziło około 4 minut na stronę, ale patelnia patelni nierówna – patrz na kolor, nie na zegarek. Gotowe odkładaj na ręcznik papierowy, żeby oddały nadmiar tłuszczu.

Sos, na przykład dip jogurtowo-czosnkowy wyłóż do miseczki, wokół ułóż placuszki i podawaj. Jako tapas, jako dodatek do ryby, do ziemniaków albo po prostu jako „jem, bo dobre”.

Ostrzegam: znikają szybciej, niż się smażą 🫛🔥🥞