Śledzie po kaszubsku

Filety ze słonej zalewy trzeba najpierw porządnie odsolnić. Najlepiej wrzucić je do miski z zimną wodą (albo mlekiem). Uwaga: ja tam na przykład uważam, że śledzie powinny być choć trochę słone. Zazwyczaj 40 minut wystarczy (na mój gust). Potem wyjąć, osuszyć i pociąć w niezbyt grube kawałki, jakieś 2–3 cm. A jak masz śledzie a'la Matjas w oleju – to już w ogóle luksus, bo ich nie trzeba moczyć. Wystarczy ręcznikiem papierowym ściągnąć z nich większość oleju i ciąć.

Cebulę kroimy – jak wolisz to w drobną kosteczkę, jak wolisz to w cienkie półplasterki/piórka Ja tam jestem za kostką. Wrzucasz na patelnię z olejem i dusisz na małym ogniu. Ma się zrobić miękka i szklista, ale nie zbrązowiała.

Do tej cebuli dorzucasz pokrojone w plasterki suszone śliwki (najlepiej zwykłe, nie wędzone), płaską łyżeczkę cukru, ziele angielskie, kilka ziaren gorczycy, 2–3 listki laurowe i troszkę pieprzu. Jak lubisz majeranek – dawaj, jak nie – to też spoko, bez problemu.

Całość chwilę podsmażasz razem (tak 4–5 minut na spokojnym ogniu). Na koniec wlewasz łyżkę octu winnego i dajesz koncentrat pomidorowy (albo przecier). Jak za sucho – dolać jeszcze trochę oleju. Czekasz, aż ostygnie.

Ostudzoną masę cebulową przekładasz do słoika, tak samo śledzie. Jeżeli przełożyłbyś gorącą cebulę ugotujesz te śledzie, a mało jest rzeczy tak niesmacznych. Niektórzy układają w warstwy, ja nie – zostawiam w słoiku trochę miejsca i porządnie wytrząsam.

Jak ostygnie – zakręcasz i do lodówki. Następnego dnia już można jeść. W lodówce spokojnie wytrzymają tydzień, ale zjesz je szybciej. Smacznego! 😄